அனைத்திலும் நீயே ..

நெடுநாள் கழித்து எட்டிப் பார்த்தேன் 

வலைப்பதிவை ..

திறந்த வுடன் கை சென்றது 

உன்னைப் பற்றி  எழுதவே..

ஆம் ..

மனதினில் தோன்றும் கனவுகளும்  உன் நினைவுகளே ..

என் விரல்களில் தவழும் எழுத்துக்களும் உன் அசைவுகளே ..

மகிழ்ச்சியை என்னுள் இருமடங்காக்கினாய் 

என்னால் செய்யமுடியாததையும் செய்து 

எனக்கும் .. 

என் மனம் விரும்பியவர்களுக்கும் ....

அனைத்திலும் என்னோடு நீ ..

நீக்கமுடியா கனவும் நீ..

வந்தாய் வாழ்கை துணையாய் !!

கலந்தாய் வாழ்வின் முழுமையாய் !!!

பொங்கல் வாழ்த்து

பொங்கல் வாழ்த்து - அன்பின் வெளிப்பாடு

இது வெறும் பொங்கல் மகிழ்ச்சியை வெளிபடுத்தும் வாழ்த்துஅட்டை அல்ல

உறவுகளின் உள்ள உணர்வின் வெளிப்பாடு ..

என்றுமே நினைக்காத தபால் காரரும், தபால் அலுவலகமும்

மார்கழி மாத இறுதி நாட்களில் மட்டும் கடவுளாகவும், கோவிலாகவும்

புலப்படுகின்றன கண்களுக்கு காரணம்

வருடத்திற்கு ஒரு முறை ஈடுஇணையற்ற

தம் உறவினர்களிடம் இருந்து வரும்

அன்பு பரிசை காலம் தவறாது வந்து அளிப்பதால்...

ஆனால் இன்றோ நிலைமையே வேறு

அதை எண்ணி பார்க்கும் நேரம் கூடநமக்கு இல்லை ..

அத்தகைய சின்னஞ்சிறு மகிழ்ச்சியை அழித்த பெருமை

மின்னஞ்சல்களையும், குறுந்தகவல்களையுமே சாரும்...

ஆயிரம் குறுந்தகவல் அனுப்பினாலும் கிடைக்காத மகிழ்ச்சி

ஒரு வாழ்த்து அட்டையில் கண்டிப்பாக கிடைக்கும்

என் மருமகனுக்கு என்ற

நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு ஏனென்றால்

வலியை உணர்ந்தவனுக்கு தான் அன்பின் இனிமை புரியும்

என்றும் அன்புடன் ( பொங்கல் வாழ்த்துகளுடன் )

பெண்மை

பெண்மை.....

சில இளைஞர்களுக்கு இன்னும்
கடவுள் மீது
பக்தி இருப்பதற்கு
காரண கர்த்தா!!!

பொறியாளன்

வருடத்தில் ௩௬௫ நாட்களும்
பிரசவ வலியை உணர்கிறேன்..
பணியில் பிரச்சினை வரும்போது அதை
புலனாய்ந்து தீர்வு கொடுக்கும்
ஒரு பொறியாளனாக
செயல்படும்போது..

நட்பே கடவுள்

கடவுள் நம்பிக்கையே
இல்லாத எனக்கும்
சில நேரங்களில் கடவுள் இருக்கிறாரோ
என என்ன தோன்றுகிறது....
என் தோழர்களை என்னும் போது
இது தான் முற்பிறவி புண்ணியம்
என்கிறார்களோ ...
தோழா
என்தவம் செய்தேன்
நீ எனக்கு நன்பனாய் கிடைக்க...

கவிஞன்

யோசித்து பார்க்கிறேன்
நான் கவிஞனா என்று
இல்லை
எந்த தலைப்பையும்
மனதில் வாங்கி எழுதுபவனே கவிஞன்...
நானோ
என் மனதை விட்டு நீங்காத
நட்பின் நினைவுகளால் அல்லவா
கிறுக்குகிறேன்
கவிதை என்ற பெயரில்....
ஆனால் என்னையும் கவிஞன் என்று
ஏற்றுகொள்கிறார்கள் சிலர்
ஏனென்றால்
அவர்களுக்கும் என்னை போலவே
நட்பை தவிர முதன்மையானது
இவ்வுலகில் வேறு எதுவும் இல்லை என்பதால்....

விடலை பருவம்

மனமே
வருங்கால மனமே
அனுபவத்தில் சொல்கிறேன் கேட்டுகொள் ...
எதை வேண்டுமானாலும் இழந்தால் திரும்ப பெறலாம்
ஒன்றை தவிர
விடலை பருவ சந்தோசத்தை தவிர ...
ஆதலால்
ஒருபோதும் இழந்துவிடாதே
யாருக்காகவும் ....எதற்க்காகவும்........
காலங்கள் ஓடினாலும்
அந்த நட்பின் இனிமை மட்டும்
இன்னும் என் நெஞ்சுக்குள்ளே இருந்து
என்னை கொல்லாமல் கொல்லுகிறது
இறந்து போன இனிய நினைவுகளை வைத்து .....
இப்படிக்கு
விடலை பருவ சந்தோஷத்தை
முழுமையாய் அனுபவித்து
இன்னும் அதன் பிடியில் இருந்து
மீள முடியாது
தவிக்கும் பிஞ்சு நெஞ்சம்....

ஆசான்

வாழ்கையில் பல நபர்கள் வந்தார்கள்
ஆசிரியர்கள் என்ற பெயரில்
எனக்கு நல்லுரைகளை போதிக்க .....
ஆனால் ஏற்று கொள்ள முடியாது தவித்தது என் மனம்
காரணம் அவர்கள் கடைபிடிக்க முடியா ஒன்றை
என் மேல் திணித்ததால்....
அதனாலோ என்னவோ
அவர்களை வெறுத்த என் மனம்
உன்னை மட்டும் ஏற்று கொண்டது
என் ஆசானாய்.....
நண்பன் என்ற போர்வையில்
நீ வந்ததனால் ......

தமிழே முதன்மை

இத்திரு நாட்டில்
எல்லா பிரிவினரும்
தத்தம் இனத்தையே முதன்மையாய்
கொள்ளும்போது
தமிழன்
மட்டும் ஏன் தமிழனாய்
இருக்க முற்படுவதில்லை ......
தமிழன்னை தான்
நம்மை பெற்றவள்
வளர்ப்பவள்
என்றும் காப்பவள் ......
என்பது என் மக்களுக்கு
எப்போது புரிய போகிறது ..
பாரத தாய்க்கு
28 மகன்கள் இருக்கிறார்கள் .....
ஆதலாலோ என்னவோ
அவள் நம்மை எப்போதும்
காலடியிலேயே வைத்திருக்கிறாள்......
ஆனால் நம் தமிழன்னைக்கு
நீ ஒரே மகனல்லவா
அவள்
உன்னை நெஞ்சினில் அல்லவா வைத்திருக்கிறாள் .....
அது எப்போது உனக்கு
புரிய போகிறது ......

வானம்

இன்று வரை தேடுகிறேன்
உன்னை அடையகூடிய பாதையை

தமிழ் வெறி

எண்ணி பார்க்கின்றேன்
தமிழனாய் பிறந்தது யார் குற்றமென்று .......
அது அவர்கள் குற்றமா என்று
பின்பு தான் புரிந்தது ......
தமிழனாய் பிறந்தது குற்றமல்ல
தமிழ்நாட்டில் பிறக்காதது தான் குற்றமென்று ......
ஏன் எங்கள் சகோதரர்களுக்கு மட்டும்
இவ்வளவு சோதனைகள் .....
தவறு அவர்கள் மேல் உள்ளதாலயா
அதுவும் சரி தான்
தனக்கென்று போராட கிடைத்த
தானய தலைவனுக்கு கூட
ஆதரவாய் நிற்காமல்
ஒதுங்கியதற்க்காகவா
நீ கொடுக்கும் தண்டனை என்று ........

நட்பின் வரையறை

புரியவில்லை
உனக்கும் எனக்கும் என்ன பந்தம் என்று .....
எண்ணி பார்க்கின்றேன்
எழுத்தறிவித்தவன்
இறைவன் என்றால்
நீ தான் எனக்கு
இறைவன் ....
பசி போககுபவள்
தாய்என்றால்
நீ தான் எனக்கு
தாய் ......
நல்வழி படுத்துபவர்
தந்தை என்றால்
நீ தான் எனக்கு
தந்தை ......
அன்பு செலுத்துபவர்
சகோதரன் என்றால்
நீ தான் எனக்கு
சகோதரன் .......
எண்ணி பார்க்கிறேன்
இவை எல்லாமே இரத்த வழி உறவுகள் ஆயிற்றே .......
ஆனால் நாம் பிறந்ததோ வெவ்வேறு
கருவறைகள் ஆயிற்றே என்று .......
பின்பு தான் கண்டு கொண்டேன்
நமக்கு உள்ள பந்தம்
ஒரு ஜென்மத்தோடு தோன்றி மறைவது அல்ல என்று ..
காலம் காலமாய் ஜென்ம ஜென்மமாய்
தொடர்ந்த
தொடர போகும் உறவு என்று ......
ஆனாலும் தவித்தேன்
இந்த உறவுக்கு பெயர் என்னவென்று தெரியாமல் ......
பின்பு தான் அறிந்தேன்
இதற்கு ஒரே பெயர் தான் உண்டு என்று .......
அது தான் நட்பு என்று .......

மழை

விண்ணில் தோன்றி
மண்ணில் மறையும்
எங்களின்
உயிர்த்துளி
நீ தானே .....
எங்களை வாழவைத்தாய்
வாழ்வதற்க்கான ஆதாரத்தையும்
வைத்தாய்
பிறகு ஏன்
உன் மக்காளுக்கு
உன் மேல் இவ்வளவு கோபம்
நீ மண்ணில் விழுந்தவுடனே
உன்னை கை கூப்பி வரவேற்காமல்
வெறுக்கிறார்கள் வார்த்தைகளால் ......
இதை தான் எங்கள் சான்றோர்கள்
பெத்த மனசு பிஞ்சு பிள்ளை மனசு கல்லு
என்றார்களோ ......

குற்ற உணர்வு

உன்னை தட்டி கேட்க
எங்களுக்கு
துணிவு இல்லை
மாதம்மும்முறை
ஏன் வரவில்லை என்று.......
காரணம்
வருடம் ஒரு முறை கூட நீ
வர முடியாத அளவுக்கு
உன் ஆதிமூலத்தை
வெட்டி சாய்த்து கொண்டிருப்பதே
எங்கள் சகாக்கள்
என்று தெரிந்ததால் தான் ........
எப்போது உணர போகிறார்கள்
இவர்கள்
அழிப்பது உன்னை அல்ல .....
தங்கள் எதிர்கால
சந்ததியினரின்
உயிர் என்பதை .......

மறுக்கிறது

நெஞ்சு துடிக்க மறுக்கிறது
கண்கள் தூங்க மறுக்கிறது
வயிறு பசிக்க மறுக்கிறது
செவிகள் கேட்க மறுக்கிறது
ஆனால்
இதயம் மட்டும் மறக்கவில்லை
உன்னை நினைக்க
இது தான்காதலோ ....

தமிழ் தாய்க்கு பிறந்த நாள்

உள்ளம் உவகையால்
பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது
உன் பிறந்த நாளை எதிர் நோககி.....
மாதராய் பிறப்பதற்கே
மாதவம் செய்திட வேண்டும் என்று
எங்கள் முன்னவர்கள் பறைசாற்றிருக்கும் போது.......
நாங்கள் என்ன பெருந்தவம்
செய்தோம் என்று
எண்ணிபார்க்கிறேன் ........
புலப்படவில்லை
உந்தன் பிள்ளைகளாய்
மூவேந்தர்களும் கொடி நாட்டிய
இந்த மண்ணில் நாங்களும் பிறப்பதற்கு ........
உன்னை புக்ழ அகராதியை தேடினேன் ......
வார்த்தைகளுக்காக ....
பின்பு தான்
தெரிந்தது
உன்னை புகழ
வார்த்தைகளே கிடையாது என்று .......
அதனாலவோ என்னோவோ
வாழ்த்து கூற வந்து
வாழ்த்தாமலே
விடை பெறுகிறேன் ........

வருண தாண்டவம்

புரிகிறது
தந்தை ஸ்தானத்தில் வைக்க வேண்டிய
உன்னை மதிக்காமல் இழிவு படுத்தியதற்காக தான்
இந்த வேதனையை நாங்கள் அனுபவிக்கின்றோம் என்று ....
இருந்தாலும்
தந்தையே தன் சேயை கொடுந்தீயில்
வாட்டிகொல்வது போல ஆகாதா
உனது இந்த செய்கை ......
மாதம் மும்மாரி

நாங்கள் கேட்கவில்லை .....
ஒரு மாரியாவது .....
பொழிய கூடாதா..
என்பதே

எங்கள் வினா .......

சாபக்கேடு

முற்பிறவியில் என்ன பாவம்
செய்தேனோ
இப்பிறவியில் இப்படியொரு
பிறப்பை கொடுத்தாய்
மானுட ஜென்மமாய்......
இந்த சுய நல கூட்டதோடு
வாழ்வதற்கு ......
இறைவா ?

தமிழ் என் உயிர்

பசி மறந்தது
உன்னை பற்றி பேசும் போது
செவிகளில் தேன்பாய்ந்தது
உன்னை பற்றி கேட்கும் போது
அதே சமயம்
உயிர் போனது உன் நாட்டினில் உன்
நிலைமையை காணும் போது
ஏன் இந்த அவலம் .......
பெற்ற மாக்களே
உன்னை மறந்து விட்டு
அந்நிய தாயை விரும்பி வாடகைக்கு
எடுத்து கொண்ட அவலம்.......
எத்தனை நாட்கள் தொடரும் இந்த கொடூரம்.......
பன்மொழி புலமை இயன்றியாமையே ......
ஆனால் நெஞ்சு குமுறுகிறது
அது உன்னை அவமதித்துவிட்டு
அரங்கேறினால் ..........

அன்பின் வெளிப்பாடு

உன்னை பார்க்கும் முன்பு வரை
அன்பு என்றால்
அது
தாய்மை என்று எண்ணினேன் .....
பிறகு தான் தெரிந்தது
அதற்கு நட்பு என்று
இன்னொரு பொருளும் உண்டு என்று.......